Connect with Us

Andi Lila tregon aventurën te Parma: Ja si më quajti pas 1 muaji Donadoni

Kombëtare

Andi Lila tregon aventurën te Parma: Ja si më quajti pas 1 muaji Donadoni

Publikuar

-

Andi Lila në 360 gradë. Futbollisti i Tiranës dhe i Kombëtares shqiptare rrëfehet në emisionin radio fonik “60 minuta në fushën time”, të gazetarit Ervin Baku në “Radio Tirana”. Futbollisti rrëfeu të gjitha sekretet nga dita e parë e futbollit deri te dita e fundit e saj që ende nuk ka ardhur. Një intervistë me shumë sekrete dhe të papritura për lojtarin e Tiranës.

PIKËNISJA NË KAVAJË

“Unë futbollin e kam nisur në vitin 1996, kur isha 10 vjeç te një skuadër në Kavajë, me trajner zotin Fisnik Kosova. 15 vjeç u bashkova me ekipin e parë dhe u grumbullova nga Kombëtarja U-15 me trajner Ilir Spahiun. Unë isha ai djali që qëndroja gjithë ditën me top, në fushat e zeza të Kavajës. Kam takuar këtë verë një shok fëmijërie që më tha se të imagjinoja gjithmonë me top dhe i nxirë nga fushat e futbollit me qymyr. Më kanë shërbyer shumë lojërat nëpër rrugicat ku luaja futboll. Shkoja te një rrugicë dhe sa mbaroja ndeshjen, hidhesha te tjera. Ka qenë një pjesë fantastike e fëmijërisë sime. Tani fëmijët janë të dhënë pas teknologjisë, ndërsa ne kishim vetëm futbollin dhe pasionin për të. Ishte tragjike kur na binte topi në ndonjë bahçe dhe na i çanin”.

DEBUTIMI SI PROFESIONIST

“Më pas kalova tek ekipi Kosal ku drejtonte i mirënjohuri Naim Allaj ish-futbollist dhe Dashamir Manjani. U grumbullova tek U-15 nga Ilir Spahiu, një njeri, të cilin unë e respektoj dhe e vlerësoj shumë. Ishte profesionist i madh, sepse na dha kuptimin e futbollit. Deri 10 vjeç luan si të duash, deri 15 vjeç kupton futbollin. Me profesor Ilirin grumbulloheshim te “Kompleksi Partizani” dhe ai na jepte me shënim çdo gjë. Faqet e mureve ishin të mbushura me taktikë dhe nëpër dhoma kishim fleta të varura për çdo skemë loje, si 4-4-2. Na kërkonte llogari dhe ende i kam ato fletoret e tij”.

KTHIMI NË KAVAJË DHE TITULLI ME TIRANËN

“Qëndrova një vit në Greqi, një vit u ktheva në Kavajë, tri vite me Tiranën dhe kampion. Ishin vitet më të mira të karrierës dhe jetës sime, sepse atë periudhë kisha shok Gent Zenelin dhe Jul Dedën. U thosha jo se nuk më bëni për të qeshur, por kënaqësinë time e kam te Tirana. Ai grup, ai unitet solli që ne të fitonim gjithçka. Gjeta lojtarë që kishin shkruar historinë në futboll. Devi Muka, Blend Nallbani që e kisha shok dhome tri vite. Fituam Kupën kundër Dinamos në Durrës dhe shkova në Janinë”.

PARMA DHE LEKËT E PAMARRA

“Në vitin e katërt me Janinën isha në kulmin e karrierës, kalova në kampionatin e ëndrrave, Serinë A me Parmën. President ishte Rezart Taçi. Shkoj nga Tirana në Romë dhe aty blej “Corriere dello sport” që shkruante: “Lila kush është ky”?

Isha me vëllain dhe një mikun tim dhe kuptohej gazeta shkruante që unë shkoja te Parma sepse isha shqiptar dhe më kishte sjellë presidenti. I them vëllait: “Nga 29 dhjetori deri më 1 qershor, Andi Lila ka hyrë në burg, sepse, o do të thyej opinionin, ose do të shkatërrohem. Jeta ime ishte, shtëpi-stërvitje. Sa për Parmën, në fillim ishin skeptikë, por në stërvitje vura pikat mbi ‘i’”.

BATUTA E DONADONIT

“Te Parma trajner ishte Donadoni, i cili kur më takoi për herë të parë më pyeti: “A di italisht”? E dija shumë mirë, por kalimi në Greqi e kishte ndryshkur italishten. “Për një muaj, – i them, – do ta flas ujë”. Ma kthen: “Pse kush je ti, Ajnshtajni”?

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Kombëtare

Pak ditë më parë u largua nga Kombëtarja/ Migjen Basha befason me klubin e ri

Publikuar

-

Migjen Basha nuk po kalon një periudhë të artë te skuadra e Arisit të Selanikut. Mesfushori shqiptar nuk ka qenë pjesë e lojtarëve të grumbulluar nga trajneri skuadrës për tre ndeshjet e fundit, ndërsa në mediat greke qarkullon lajmi se për 32-vjeçarin ka një ofertë nga Kontinenti i largët, konkretisht në Australi.

Emri i klubit që kërkon shërbimet e Bashës nuk bëhet i ditur, ndërsa duke parë situatën në lidhje me aktivizimin te skuadra e Arisit, Basha mund të jetë duke e konsideruar si mundësi.

Ndërkaq, pak kohë më parë, mesfushori njoftoi edhe tërheqjen nga Kombëtarja, teksa u shpreh se ka ardhur momenti për t’i lënë më shumë hapësira të rinjve.

LEXO TE PLOTE

Kombëtare

Roshi nuk i ndahet golave/ Video: Mesfushori kuqezi hesht stadiumin në Rusi

Publikuar

-

Pasi ishte një nga më të mirët në fushë dhe autor i një goli në ndeshjen mes Shqipërisë dhe Islandës, Odise Roshi rigjen sërish golin, por këtë herë në kampionatin rus.

Mesfushori shqiptar ka shënuar nga pika e bardhë e penalltisë për Akhmat Grozny në ndeshjen që po luhet aktualisht ndaj Rostov, në fushën e këtyre të fundit.

28-vjeçari shqiptar u tregua shumë i qetë, pavarësisht vërshëllimave të tifozëve vendas dhe dërgoi topin në rrjetë, duke heshtur stadiumin. /CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kombëtare

“Shkon të besh trajnerin, por nuk qëndron dot në këmbë”/ Reja flet për fëmijërinë, karrierën, De Biasin si dhe rrëzimin e famshëm

Publikuar

-

Trajneri i Kombëtares, Edoardo Reja, ishte këtë të shtunë në “Jo Vetëm Modë” me një intervistë të gjatë, ku foli për karrirën e tij, por edhe për një moment të sikletshëm kur u bë trajner i Kombëtares Shqiptare.

“Të gjithë u tallen me mua….Shkon të besh trajnerin, dhe nuk qëndron dot në këmbe për vete”, tha Reja me shaka.

Orinda Huta: Kthehemi shumë kohë më parë, në fëmijërinë tuaj. Me flisni për familjen tuaj..?

Reja: Kur isha 6-7 vjeç, për Krishtlindje shkruhej letra e dëshirave për Babagjyshin. Ime me më blinte bluza, këpucë, gjera të cilat s’më interesonin. Unë shkruaja gjithmonë: “Nuk dua asgjë, dua vetëm një top futbolli”. Nuk ma bleu kurrë.

Prindërit e mi merreshin me agrikulturë, pasi prodhonin verë. Dhe nga unë, si fëmijë i vetëm, prisnin që kur të rritesha do ta merrja në dore kultivimin.

Kur isha 16, provova për herë të parë me Juventusin, më pas me ekipin SPAL, i cili më përzgjodhi menjëherë. Unë munda të falsifikoj firmën e tim ati, por kur erdhi thirrja për grumbullim ekipi, me tha: “Nuk do shkosh, do rrish në shtëpi.”

Dhe unë ia ktheva: “E bëjmë kështu. Më lejo ta provoj një vit. Nëse nuk më ecën, do të kthehem në shtëpi.”

Unë ndërkohë luaja me skuadrën e dytë, me të cilën fituam kampionatin italian. Vitin e ardhshëm, me vjen thirrja për t’u bërë pjese e ekipit të parë SPAL. Ishim unë dhe Capello, i cili është miku im prej një jetë tashmë.

Kur ia them këtë tim ati, ai sigurisht u zhgënjye tej mase, por unë isha shumë i lumtur.

Sapo kisha mbushur 18-vjeç. Mbeteshin edhe vetëm dy ndeshje vendimtare nëse do të ngjiteshim në seri, ose do të zbrisnim.

Humbëm 1 me 0. Ç’është me e keqja: unë bëra autogol. Të nesërmen, kryetitujt neper gazeta lexonin: “Reja fajtor për rënien e SPAL.”

Por, presidenti më dha zemër. Me tha: “Bërë një lojë të mirë”. Vitin e ardhshëm, u bëra titullar bashkë me Capello-n.

Orinda Huta: Cili ka qenë njeriu që e shënjoi më së shumti fëmijërinë tënde?

Reja: Mamaja ime. Ajo kujdesej për mua në çdo aspekt. Kurse im atë, ishte disi me i prirur drejt biznesit.

Orinda Huta: Cili është mësimi më i vyer që babai yt të ka dhënë për jetën?

Reja: Më ka mësuar të kem karakter dhe të sakrifikoj. Unë ndiqja shkollën dhe gjatë tre muajve të verës, punoja. Kam punuar elektricist, bojaxhi, në shtëpinë time nuk hyn kurrë asnjë punëtor, sepse i rregulloj vetë të gjitha.

Orinda Huta: Nëse nuk do te kishit zgjedhur të vijonit karrierën si futbollist e më pas trajner, cili është pasioni të cilit mendon se do i ishe dedikuar?

Reja: Do të kisha zgjeruar kultivarët për të prodhuar verë.

Më pëlqen vera, e shijoj dhe kam filluar të jem njohës përherë e me i mirë i verërave.

Orinda Huta: Cila është periudha me e vështire që ke përjetuar gjatë karrierës si futbollist?

Reja: Isha 24- 25 vjeç, duhet të shkoja tek Milani. Nuk kam qenë lojtar me dhunti speciale në aspektin teknik, por kisha një fizik shumë të fortë. Mirëpo, më ndodhen dy dëmtime dhe ndryshe nga tani, të dëmtoje meniskun asokohe, quheshe praktikisht i mbaruar si lojtar. Por unë munda ta marr veten dhe te vazhdoj lojën, prej fizikut të fortë. Dëmtimet ma kushtëzuan shume karrierën.

Orinda Huta: Përse vendose ta lije lojën?

Reja: Kur nisa isha 18 vjeç. Kur arrita të 30-at, njerëzit me thonin se isha i moshuar për këtë lojë. Tani, në këtë moshë lojtaret piqen kurse asokohe, 30 do të thoshte fund i karrierës.

Orinda Huta: Cila ka qene periudha me e bukur për ju si trajner?

Reja: Ka qenë ajo me Napolin. Edhe tani, kur kthehem në Napoli, më presin në aeroport, me perqafojnë. Kjo sepse gjatë kohës kur isha trajner, ekipit iu kthye dinjiteti.

Për ta, të qëndronin në serine C ishte një zhgënjim. Të ktheheshin në serine A, ishte për ta si të fitonin kampionatin.

Kur isha 58 vjeç, pas një përvoje me Genova-n, vendosa ta ndërpres karrierën si trajner. Por, me telefonon Acellino, sot president i Brescia-s, asokohe drejtonte Cagliari-n.

I thashë: “Jo, e kam lënë”. Por, kur shikoj skuadrën, pjesë e se cilës ishte Zola, i madhi Gianfranco Zola, thashë: “Kjo skuadër premton shumë”. Fituam një kampionat!

Orinda Huta: Perveç ekipeve të cilat i keni trajnuar, për cilin ekip bëni tifo?

Reja: Për Udinese-n. Kur isha i vogël, 2 ose 3, i kërkoja gjithmonë babait të shkonim në stadium ta shikonim. Dhe ndonjëherë, me çonte.

Orinda Huta: Përse zgjodhët Shqipërinë? Kush ju ftoi të trajnonit Shqiperinë?

Reja: Me Igli Taren kam punuar 4 vite tek Lazio. Kemi një marrëdhënie miqësie të veçantë. Më telefonon dhe me thotë: “Shqipëria nuk e ka ndërruar ende trajnerin. Megjithatë, ka një situate pakënaqësie sa i takon rezultateve, mendon se do ishe i gatshëm të shkoje?”

Unë i thashë jo, sepse e kisha mbyllur. Igli me foli fjalë shumë të mira dhe me shtyu ta rimendoj.

Me pas me telefonoi Duka dhe ramë dakord. Nuk kam punuar kurrë për para, kam dashur gjithmonë projektin që më është ofruar.

Orinda Huta: Po përpara, kishe qenë në Shqipëri?

Reja: Po, me Napolin, mos gaboj në 2005-ën apo 2006-ën. Ndaluam në Tirane dhe të nesërmen shkuam në Shkodër ku do të zhvillohej ndeshja. Por Tirana s’kishte lidhje me kryeqytetin e sotëm. Është shndërruar në mënyrë të jashtëzakonshme.

Orinda Huta: Po ndonjë fjalë shqip, e ke mësuar?

Reja:Jo, jo…

Orinda Huta: Akoma?!

Reja: E di cili është problemi? Këtu të gjithë flasin italisht!

Orinda Huta: A do merrje nënshtetësi shqiptare si…

Reja:…si De Biasi? Sikur! Do ishte bukur sepse ai bëri histori. Ai qëndroi 5 vite, unë nuk e di nëdo t’ia dal. Do të më pelqente shumë, por qëndrimi jonë varet direkt nga rezultati.

Orinda Huta: Momenti i rrëzimit… Nga 1-shi tek dhjeta, sa i sikletshëm ishte? Dhe si e komentuan shokët?

Reja:(Me nenqeshje) Mos e pyet më mirë. “Shkon të besh trajnerin, dhe nuk qëndron dot në këmbe për vete” (qeshin). Të gjithë u tallen me mua. Problemi qe se mbulesa ishte më e gjatë se ç’duhej. Siç ngrihem nga karrigia, bishti i mbulesës bëri që të me shkiste këmba. Thashë: “Dikush më ka vendosur kurth”.

*Marrë te Klan.al

LEXO TE PLOTE